Monday, 10 December 2018

โดเมนกับภาษาการโปรแกรม

โดเมนกับภาษาการโปรแกรม

ภาษาการโปรแกรมมักถูกนำไปใช้ในการแก้ปัญหาในโดเมนหนึ่งๆ เป็นหลัก

โดเมน (Domain) คือ สิ่ง หรือเรื่องที่สนใจ ซึ่งมีความเฉพาะเจาะจง

ภาษาการโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นมานั้นมักมีความสัมพันธ์กับโดเมนในการแก้ปัญหาหรือโดเมนของระบบงานจึงอาจจำแนกภาษาการโปรแกรมตามการนำไปใช้ในโดเมนต่างๆ ออกเป็นหลายลักษณะดังตัวอย่างต่อไปนี้

1. กลุ่มภาษาการโปรแกรมที่ใช้พัฒนาระบบงานทางวิทยาศาสตร์ (Scientific application) ภาษาการโปรแกรมถูกนำไปใช้เขียนโปรแกรมเพื่อแก้ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการคำนวณทางคณิตศาสตร์เป็นหลัก ตัวอย่างภาษาการโปรแกรมในกลุ่มนี้ อาทิ ภาษา Fortran และ ภาษา ALGOL 60

2. กลุ่มภาษาการโปรแกรมที่ใช้พัฒนาระบบงานทางธุรกิจ (Business application) ภาษาการโปรแกรมถูกนำไปใช้ในการแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการคำนวณเลขทศนิยมฐานสิบ (Decimal number) และการออกรายงานต่าง ๆ ภาษาการโปรแกรมในกลุ่มนี้อาทิ ภาษา COBOL และ ภาษา RPG

3. กลุ่มภาษาการโปรแกรมที่ใช้พัฒนาระบบงานทางปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence application) ภาษาการโปรแกรมถูกนำไปใช้ในการแก้ปัญหาทางปัญญาประดิษฐ์ โดยไม่เน้นการแก้ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการประมวลผลตัวเลข การเขียนโปรแกรมมีลักษณะรูปประโยคแบบ Symbol (ประโยคคำสั่งเป็นตัวอักษรหรือข้อความ) LISP, Prolog, Scheme

4. กลุ่มภาษาการโปรแกรมสำหรับระบบ (Systems Programming) ภาษาการโปรแกรมในกลุ่มนี้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อแก้ปัญหาหรือเพื่อทำงานกับระบบฮาร์ดแวร์หนึ่ง ๆ หรือระบบปฏิบัติการหนึ่งๆ ภาษาการโปรแกรมที่ออกแบบและพัฒนาเพื่อให้ทำงานกับระบบต่าง ๆ นั้นมักจะถูกออกแบบโดยผูกติดกับสถาปัตยกรรมเครื่องคอมพิวเตอร์หรือระบบปฏิบัติการ อาทิ สถาปัตยกรรมระบบ IBM มีภาษา PL/S เป็นภาษาพื้นฐานในการเขียนโปรแกรม สถาปัตยกรรมระบบ DEC PDP-10 มีภาษา BLISS เป็นภาษาพื้นฐานในการเขียนโปรแกรม และระบบปฏิบัติการ UNIX มีภาษา C เป็นภาษาพื้นฐานในการเขียนโปรแกรม

5. กลุ่มภาษาการโปรแกรมสำหรับเว็บ (Web Software) ภาษาการโปรแกรมในกลุ่มนี้เป็นภาษาเพื่อการแสดงผลบนระบบเว็บ หรือเพื่อการพัฒนาโปรแกรมประยุกต์บนระบบเว็บ เช่น ภาษา Java ภาษา PHP ภาษา JavaScript

เรียนหลักการของภาษาโปรแกรมจะได้อะไร ?

เรียนหลักการของภาษาโปรแกรมจะได้อะไร ?

สิ่งที่จะได้จากการเรียนหลักการของภาษาโปรแกรม อาทิ
1. ทำให้ผู้เรียนสามารถแสดงแนวคิดในการแก้ปัญหาได้อย่างหลากหลายวิธี เมื่อมีความรู้ในหลักการต่างๆ ก็จะสามารถนำความรู้นั้นมาประยุกต์ในการแก้ไขปัญหาได้
2. ทำให้ผู้เรียนสามารถเลือกใช้ภาษาสำหรับการเขียนโปรแกรมที่เหมาะสมในการแก้ไขปัญหาหรือพัฒนาระบบงานได้
3. ทำให้ผู้เรียนเรียนรู้ภาษาสำหรับการเขียนโปรแกรมใหม่ ๆ ได้ง่ายขึ้น สามารถเรียนรู้ด้วยความเข้าใจโดยใช้เวลาที่สั้นลง
4. ทำให้ผู้เรียนมีความเข้าใจที่ดีขึ้นในการเขียนโปรแกรม เช่น ทราบลำดับและวิธีในการประมวลผลคำสั่งในโปรแกรม
5. ทำให้ผู้เรียนสามารถหาข้อบกพร่องของโปรแกรม (bug) ได้เร็วขึ้น และสามารถแก้ไขคำสั่งให้ถูกต้องได้
6. ทำให้ผู้เรียนเกิดความรู้และความเข้าใจมากขึ้นในภาษาที่ที่เคยเรียนไปแล้ว
7. ทำให้ผู้เรียนสามารถเขียนโปรแกรมที่มีการประมวลผลที่มีประสิทธิภาพดีขึ้น โดยสามารถเลือกใช้คำสั่งที่เหมาะสมในการประมวลผล
หลังจากที่ได้เลือกภาษาสำหรับการเขียนโปรแกรมเพื่อพัฒนาระบบงานหรือโปรแกรมแล้ว ผู้เรียนจะสามารถเข้าใจคุณลักษณะของโปรแกรมที่ดีได้ ซึ่งอาจพิจารณาจากข้อมูลต่อไปนี้
1. โปรแกรมมี Bug น้อย
2. ไม่ต้องแก้ไขหรือดูแลรักษาโปรแกรมและระบบบ่อย
3. สามารถใช้งานโปรแกรมที่พัฒนาได้ในระยะนาน
4. โปรแกรมทำงานได้อย่างถูกต้อง เช่น การคำนวณต่าง ๆ มีความถูกต้อง
5. โปรแกรมไม่มีความผิดพลาดในขณะรัน เช่น ไม่ใช้หน่วยความจำสิ้นเปลืองจนกระทั่งประมวลผลต่อไม่ได้
6. โค้ดในโปรแกรมอ่านง่าย ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในการปรับปรุงในระหว่างการดูแลรักษาโปรแกรมในระยะยาว
ให้ท่านดูโค้ดต่อไปนี้ ซึ่งเขียนในภาษา C แล้วลองวิจารณ์โปรแกรมเทียบกับคุณลักษณะของโปรแกรมที่ดี
#include <stdio.h>
int main(void) {
int seg[10] = {6,2,5,5,4,5,6,3,7,6};
int d1, d2, d3, d4, m=0, td, ts;
for (d1=0; d1<2; d1++) 
for (d2=0; d2<10; d2++) 
  for (d3=0; d3<6; d3++) for (d4=0; d4<10; d4++)
if ((!((d1==0)&&(d2==0))) && (!((d1==1)&&(d2>2)))) {
if (d1==0) { ts = seg[d2] + seg[d3] + seg[d4];
td = d2 + d3 + d4;
if (ts == td) { m++;
printf(" %1d:%1d%1d\n",d2,d3,d4); }
} else {
ts = seg[d1] + seg[d2] + seg[d3] + seg[d4];
td = d1 + d2 + d3 + d4;
if (ts == td) { m++;
printf("%1d%1d:%1d%1d\n",d1,d2,d3,d4); }
} }
return 0; }
หัวข้อที่วิจารณ์ เช่น
  • โอกาสเกิด bug เป็นอย่างไร? มีโอกาสเกิดมากหรือน้อย ?
  • การแก้ไขโค้ดเป็นอย่างไร ? ทำได้ง่ายหรือยาก ?
  • ความถูกต้องของโค้ดน่าจะตรวจได้ง่ายหรือยาก ?
  • โค้ดในโปรแกรมอ่านง่ายหรือไม่ ?

จะเขียนโปรแกรมได้อย่างไร ?

จะเขียนโปรแกรมได้อย่างไร ? หลายคนอาจเกิดคำถาม จะตอบตามประสบการณ์ว่าขึ้นอยู่กับตัวเองเป็นหลัก การเรียนจากผู้อื่น ได้เพียงแค่การรับทราบ แต่การสร้างความเข้าใจ เกิดจากการฝึกฝน เมื่อฝึกก็จะมีทักษะ เมื่อมีทักษะมากขึ้นก็มีความเชี่ยวชาญ แต่จะเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วได้อย่างไร จะต้องมีความรู้เรื่องหลักการ
หลักการ (Principle)
หลักการคือ แนวคิดพื้นฐานในการศึกษาเรื่องหนึ่งๆ เพื่อนำไปพัฒนาหรือสร้างสิ่งต่างๆต่อไป
หลักการภาษาการโปรแกรม (Principles of Programming Languages) คือแนวคิดพื้นฐานในการศึกษาเกี่ยวกับภาษาการโปรแกรมต่างๆ
หลักการอาจเป็นแนวคิดหรือเป็นกฎที่ถูกนำไปใช้ในการเขียนโปรแกรม
ยกตัวอย่างเช่น จะเขียนโปรแกรมภาษา Java ได้อย่างไร ? ต้องเริ่มจาก
  1. ต้องรู้เรื่องตัวแปร (variable)
  2. ต้องรู้เรื่องชนิดข้อมูล (data type)
  3. ต้องรู้เรื่องคำสั่งควบคุม (control)
  4. ต้องรู้เรื่องนิพจน์ (expression)
  5. ต้องรู้เรื่องหลักการในการโปรแกรมเชิงวัตถุ
  6. ต้องรู้เรื่องวิธีการสร้างคลาส วิธีการสร้างเมธอด
และอื่นๆ อีกมากมาย…. ต้องรู้ทุกเรื่องก่อนที่จะนำเอาความรู้นั้นไปเขียนโปรแกรมเพื่อแก้ปัญหา
หากไม่รู้สิ่งเหล่านี้ ถามว่าจะเขียนโปรแกรมได้ไหม ?
ขอตอบว่าได้ แต่คุณอาจจะเขียนโค้ดที่ยาวเฟ้ย มี error เพียบ แต่หากเรารู้หลักการของภาษาการโปรแกรมก่อน เราจะทราบวิธีการเขียนโปรแกรมที่ดีได้อย่างรวดเร้ว ลดข้อผิดพลาด และมีโลจิกในการแก้ปัญหาที่ดีได้
ทุกภาษาการโปรแกรมล้วนมีหลักการอ้างอิงมาจากแนวคิดพื้นฐาน แต่ละภาษาอาจมีความแตกต่างในการเลือกใช้หลักการหรือมีความเหมือนในการเลือกใช้หลักการ สิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้คือ หากเราสามารถเขียนโปรแกรมภาษาหนึ่งได้ ในการเรียนรู้ภาษาถัดไปก็มักจะทำได้รวดเร็วขึ้น นั่นก็เพราะหลักการของภาษาต่างๆที่มีความคล้ายกัน
ุอุปสรรคของการเขียนโปรแกรมมีอะไรบ้าง ? คิดว่ามีแค่สองอย่าง
  • ทัศนคติ
  • ตรรกะ
ทัศนคติ เกิดจากตัวผู้เรียน ถ้าไม่อยากเรียนรู้ก็ไม่อยากเขียนโปรแกรม บางคนอาจบ่นว่าเบื่อที่ต้องแก้ bug ตามหาวิธีการแก้ ปัญหานี้จะหมดไปถ้าเรียนรู้หลักการ ได้รู้เรื่อง ส่วนคนที่ไม่อยากรู้อยากเห็นอยากเรียนอะไรเลย คงจะแก้ไม่ได้ ควรถามตัวเองว่าจะมาเรียนเอาอะไร ต่อให้ได้เรียนจะได้นำไปใช้หรือไม่ ถ้าไม่ก็อย่าเสียเวลาเลย การเขียนโปรแกรมเป็นพื้นฐานติดตัวของนักคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ต้องการประกอบอาขีพเป็นนักเขียนโปรแกรม
ตรรกะ ได้จากการฝึกฝน เมื่อฝึกบ่อยๆจะเกิดทักษะ และเมื่อบ่อยขึ้นจะเกิดความชำนาญ ผู้ใดที่ไม่ฝึกฝนก็ยากที่จะมีตรรกะ การฝึกฝนมักจะทำได้เอง ดังนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมเห็นคนทำอาชีพอื่นๆที่ไม่เกี่ยวกับการเขียนโปรแกรม สามารถเขียนโปรแกรมได้ การเขียนโปรแกรม บางทีก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมีผู้สอน ศาสตร์ทางด้านนี้ ความรู้หาได้ใน Google การฝึกฝนก็เกิดจากตนเอง แต่อาจจะดีขึ้นถ้ามีคนแนะนำได้ถูกทาง
ทำอาหารอร่อย ก็ไม่จำเป็นว่าต้องจบจากโรงเรียนสอนทำอาหาร ฝึกทำบ่อยๆ ฝึกศึกษา ก็จะทำได้อร่อยขึ้น แต่คนที่จบจากโรงเรียนสอนทำอาหาร และทำบ่อยๆ หมั่นศึกษา ก็อาจจะทำได้ดีกว่าในบางเรื่อง

โดเมนกับภาษาการโปรแกรม

โดเมนกับภาษาการโปรแกรม ภาษาการโปรแกรมมักถูกนำไปใช้ในการแก้ปัญหาในโดเมนหนึ่งๆ เป็นหลัก โดเมน (Domain) คือ สิ่ง หรือเรื่องที่สนใจ ซึ่งม...